• alle tegels
  • columns
  • Schuiven

    Heerlijk rustgevend en bovendien voor de zuinige roker noodzakelijk: zelf sigaretten schuiven. Marcel doet het elke avond, zodat hij de volgende dag kan beginnen met een vol sigarettenblikje. Hij heeft een speciaal dienblaadje aangeschaft, waarop hij alle benodigdheden in één keer mee naar de huiskamer kan nemen. Daarop staan een grote pot shag, twee hulzenvullers – de naam van de schuifapparaatjes heb ik moeten opzoeken op internet, maar zó heten ze dus – en verder een doos hulzen en natuurlijk het blikje dat gevuld moet worden.

    En daar zit hij dan, aan de lange zijde van de tafel. Vlak naast hem, maar dan op de kopse kant, zit begeleider Marell. Zij schuift gezellig met hem mee. Het proces loopt niet helemaal zoals de bedoeling is: elke sigaret die Marell aflevert, heeft een kleine beschadiging aan de bovenkant. Om de een of andere reden scheurt de vloei steeds op dezelfde plek. Dat ligt natuurlijk aan de hulzenvuller, maar het is leuker om Marell elke keer op haar donder te geven. En daarna hartelijk te lachen.

    We praten een tijdje over ditjes en datjes en dan ineens schuift Marcel met zijn grote hand zijn hulzenvuller naar de overkant van de tafel. Hij kijkt me strak en droog aan. Geen tekst. Dus je zet mij ook aan het werk, vraag ik hem lachend. Zeker: da’s namelijk veel makkelijker, voor hem tenminste. Daar is geen speld tussen te krijgen, dus ik ga braaf aan het werk. En lever vervolgens ook elke sigaret beschadigd af. Dat scheurtje in de vloei vindt Marcel niet zo erg, maar hij controleert wel met zijn vingers of ik niet te veel shag in de huls heb proberen te schuiven. Een te strakke sigaret rookt niet lekker weg.

    Marcel vertelt dat Marell haar kinderen wel eens meeneemt naar de Heijenseweg; hij is een soort van suikeroom voor de jongens. En haar ouders, die hebben hier ook al eens aan de koffie gezeten. De andere begeleiders doen dat ook. Die komen met familie even langs of nemen hun hond een dagje mee. Kan hier allemaal. Vindt iedereen ook leuk. Als ze het maar weten van tevoren, want verrassingen, daar zijn ze hier niet zo van.

    Het sigarettendoosje zit bijna vol. Marcel legt ze keurig in het gelid, zodat er zoveel mogelijk in passen. Hij wil er nog drie van ons. En eentje extra, voor bovenop. We schuiven dapper door. Net als ik denk dat mijn taak erop zit, zie ik aan Marcels wenkbrauwen dat mijn laatste kunstwerk niet voldoet aan de kwaliteitseisen. En ik moet toegeven: het is een inderdaad een beetje een minkukel. Omdat ik een ex-roker ben die af en toe nog rookt, stel ik voor om het misbaksel straks zelf op te roken, samen met hem. In ruil schuif ik dan nog een extra sigaret voor hem, een goede deze keer. Deal!

     


     

     

    Blik van Buiten

     

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Ingeborg Hakstege. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

     

    Reacties:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *