• alle tegels
  • columns
  • Peter’s minimuseum

    Op de poort zit een kentekenplaat geschroefd met daarop zijn naam: PETER. Ik loop achter hem aan en treedt zijn domein binnen. Het is er vrij donker, maar toch kijk ik meteen mijn ogen uit. Overal staan, hangen en liggen spullen. Peters huis heeft wel wat weg van een klein volksmuseum. Of van een winkeltje met tweedehands spullen en snuisterijen. Zo’n winkeltje waar je alles oppakt, bekijkt, weer terugzet en na een uurtje de deur uitstapt met een ouderwets koffiepotje dat je eigenlijk niet nodig hebt, maar echt niet kunt laten staan.

    Op een schapje hoog aan de muur staan een stuk of wat vazen in Delfts Blauw. Tegen de zijwand torent een flinke stapel versterkers en tuners. Peter houdt ook erg van Elvis. Ik zie spiegeltjes, foto’s en zelfs een borstbeeld van The King. Daaromheen: potjes en vaasjes met kunstbloemen, een andere collectie in zijn privémuseum. “Die heb ik vandaag gekocht bij de Action. En die ook. En die. En die ook.” Een paar poppen zitten gezusterlijk naast elkaar op een plankje. En daar weer naast een stel porseleinen vogeltjes.

    Peter opent de deur naar zijn slaapkamer. Aan alle muren zijn rekken bevestigd die he-le-maal vol staan met dvd’s. Films, documentaires, series. Ik zie Goede Tijden, Slechte Tijden en gouwe ouwe Medisch Centrum West. Concerten van K3, alle episodes van Rocky en een paar keer Walt Disney. Hoeveel dvd’s heeft Peter? Vijfhonderd is een te voorzichtige schatting. Duizend misschien? In de hoek van de kamer hangt een reusachtige flatscreen televisie. Niks mis met deze thuisbioscoop.

    Peter heeft het fijn in Horst, maar zou heel graag naar Nijmegen verhuizen. Daar woonde hij toen hij klein was. Ik schrik er een beetje van, zeker als ik hoor dat hij nog veel meer spullen heeft. Die staan in een opslagruimte. Ik probeer me een voorstelling te maken van de hoeveelheid dozen die bij zijn verhuizing komt kijken. Pfff. Dat wordt wat. Maar begeleidster Nina blijft er volkomen rustig onder. “Peter is al een beetje aan het uitzoeken wat er misschien weg kan, hè Peter.” Joh, dat komt wel goed, wil ze maar zeggen. Nina ziet geen probleem, hoogstens een uitdaging waar zij en haar collega’s wel eens eventjes de tanden in zullen zetten.
    En zo zal Peter over een tijdje een plekje vinden in zijn geliefde stad.

    Een plekje waar hij met net zo veel passie zichzelf kan zijn.

     

     

     


    Blik van Buiten

     

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Jolanda van den Braak. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

    Reacties:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *