• alle tegels
  • columns
  • Gluren bij de buren

    “Iedere dag die muziek. Van trance tot André Hazes en alles wat daar tussenin zit. Het staat bijna dag en nacht aan. Wie houdt daar zoveel van muziek? Zijn er regelmatig feestjes? Of is het juist bedoeld om rust te creëren? Het maakt me wel nieuwsgierig. 

     

    Net zoals de bijzondere geuren die er regelmatig vandaan komen. Soms lijkt het wel alsof er een chef-kok aan het werk is. Door het keukenraam dringen verschillende etensluchten onze neus binnen. De ene keer kruidig, dan weer zoet. Af en toe exotisch, regelmatig Hollands. Maar natuurlijk ook de onontkoombare frituurlucht. Het is voor ons een spel geworden: wat zou er vanavond weer op tafel staan bij de Huybenhof? Wie roert er in de pannen? En eten ze gezamenlijk of is het ieder voor zich?

     

    Geschreeuw, getier en gevloek. Dat horen we ook regelmatig, ik en mijn man. Een klein opstootje hier, een woedeaanval daar. Maar ook: veel gelach. Talloze gesprekken. Bemoedigende woorden voor wie even zijn dag niet heeft. Ups & downs horen bij het leven, zo ook hier.

     

    Wie wonen daar toch achter die voordeur? Het is in ieder geval een gemêleerd gezelschap. Veel mannen, een enkele vrouw. Klein, getint, met diverse tatoeages en een vriendelijk gezicht. Groot, mager en met een bril. Wat ouder, met een grijze baard en in een rolstoel. Op het eerste oog in ieder geval een mooie weerspiegeling van onze samenleving.

     

    En dan is er de krantenbezorger. Iedere week loopt hij door onze buurt, ijverig en snel, met een flinke stapel folders. Hij lijkt zo te zijn weggelopen bij een Iron Maiden-concert. Een kaal hoofd, stevig postuur, zwart rock-shirt en kettingen aan zijn broek. En natuurlijk de onmisbare koptelefoon. Tijd om een praatje te maken is er niet: hij voltooit zijn missie vastbesloten en in een razend tempo. Wat gaat er in hem om? Zal ik hem eens uitnodigen voor een kopje koffie?

     

    Een woongroep in je wijk. Eerst wist ik het zo net nog niet, maar eigenlijk brengt het een heleboel leven in het rustige Horn. Kon ik maar eens een kijkje achter de voordeur nemen. Een goede buur is tenslotte beter dan een verre vriend.”

     

     


     

    Blik van Buiten

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Anne de Haan. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

     

     

    Reacties:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *