• alle tegels
  • columns
  • FIFA

    Ze zullen best eens ruzie hebben met elkaar, die vijf mannen aan de Heijenseweg te Gennep, maar over één ding zijn ze het eens: Ajax is de beste voetbalclub van Nederland.

     

    Maar hoe gaat dat dan als ze FIFA spelen op de Playstation, vraag ik me af. Want dan kun je dus ruzie krijgen, juist omdát je allemaal fan bent van diezelfde club. Want als je met z’n tweeën achter de knoppen zit, wil je dan niet allebei een speler van het Ajax-team aansturen? Ik heb de vraag niet kunnen stellen, want ineens nodigt Glenn me uit om een potje met hem te doen.

     

    Dat wordt een drama, weet ik al van tevoren. Ik heb nog nooit een controller in de handen gehad en het duizelt me als ik al die knopjes en schuifjes zie. Glenn stelt me gerust: voor nu hoef ik alleen te weten hoe ik een speler in beweging kan brengen en hoe ik zorg dat hij naar links of rechts rent. En ik moet natuurlijk kiezen met welk team ik wil spelen. Nou, doe maar Arsenal – want die naam zie ik toevallig op het scherm voorbijkomen en ik vind het wel een mooi woord. Glenn regelt het voor me. Met zijn linkerhand drukt hij op wat knopjes op de controller die naast hem op bed ligt. Hij kijkt maar half naar het ding; misschien zou hij het ook blindelings kunnen, denk ik jaloers. Maar goed, hij kan misschien weer niet blind typen en dat kan ik dan weer als de beste. Al heb ik daar nu niets aan.

     

    En ineens is de wedstrijd begonnen. Glenn laat zijn spelers soepel over het veld rennen en ik heb het eerste tegendoel al snel te pakken. Niet omdat ik niet weet hoe ik mijn poppetjes in beweging moet brengen, maar omdat ik niet eens weet welke speler ik aanstuur met mijn controller. Glenn legt me geduldig uit dat mijn team in gele truitjes loopt en dat er een pijltje staat boven het hoofd van de speler die ik bestuur. Oké, daar kan ik iets mee.

     

    Maar dan duikt de volgende uitdaging op: ook motorisch gezien loopt het niet helemaal naar wens. Ik weet nu dan wel wie ik ben daar op het scherm, maar mijn motoriek is te lomp om dat poppetje tegelijkertijd met mijn rechterwijsvinger te laten lopen en met de linkerhand te laten uitwijken naar links of rechts. Ik gier inmiddels van het lachen, wat natuurlijk niet bijdraagt aan mijn prestaties. En hóp: volgende tegendoelpunt voor Arsenal.

     

    Had ik al gezegd dat ik er niets van bakte?

     

     


     

     

    Blik van Buiten

     

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Ingeborg Hakstege. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

    Reacties:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *