• alle tegels
  • columns
  • Eerst zaaien, dan oogsten

    Het is een mooie dag als ik een bezoek breng aan woongroep Het Zand in Cuijk. Het zonnetje schijnt, de temperatuur is aangenaam. Bewoners Anja en Frans staan me al op te wachten, samen met begeleider Kevin. Het voelt direct als een warm bad. Is de sfeer hier echt zo ongedwongen en prettig als ’ie op het eerste oog lijkt? Ik besluit me erin onder te dompelen en alles onbevooroordeeld te observeren.

     

    Begeleiders Marion en Kevin nemen uitgebreid de tijd om mijn vragen te beantwoorden. Ze vormen een mooie tegenstelling: Marion is met haar ruim 35 jaar ervaring een ‘oude’ rot in het vak, terwijl Kevin net zijn stage heeft afgerond. Waarom kozen ze voor dit vak? Marion: “Iedere bewoner heeft zijn eigen hulpvraag en talenten. Dat maakt het werk leuk.”

     

    Met de tijd meegaan vindt de begeleiding belangrijk. Zo namen ze vroeger veel taken uit handen, maar worden bewoners tegenwoordig gestimuleerd om meer zelf te doen. “Dat noemen we empowerment”, vertelt ze. “Boodschappen doen, soep maken, de tafel dekken. Van dat soort dingen leren ze veel, natuurlijk wel met ondersteuning als het nodig is. Je ziet echt de progressie.”

     

    Anja en Frans, die het gesprek aandachtig volgen, beamen dat. “Ik heb geleerd om voor mezelf op te komen”, zegt Anja. Frans heeft zijn eigen taken, zo helpt hij regelmatig bij het bereiden van het avondeten. Ook is hij verantwoordelijk voor het afsluiten van onder meer de schuur en de afwasmachine.

     

    Kevin koos voor het vak omdat hij graag mensen helpt. Hij vertelt: “Je moet constant meebewegen, want de situatie kan per moment verschillen. Je bent veel met je hoofd bezig. Dit werk betekent ook dat je onvoorwaardelijk om de bewoners kunt geven, dat moet wel bij je passen.”

     

    Gedurende de dag krijg ik tussen de regels door een goede indruk van de dynamiek tussen begeleiding en bewoners. Kleine plagerijtjes worden afgewisseld met goede gesprekken. Marion en Kevin bereiden de meer kwetsbare bewoners voor op mogelijk spannende situaties. En wanneer een discussie aan tafel oplaait, grijpt Marion subtiel in.

     

    Hoe gemoedelijk en gezellig de sfeer ook lijkt – en ís – bij deze woongroep: ik heb wel degelijk een glimp opgevangen van wat daar allemaal onder zit. Namelijk: jaren van investeren, relaties opbouwen en vertrouwen kweken. Om te kunnen oogsten, moet je eerst zaaien. En daar plukken de bewoners dan weer de vruchten van. De geluksvogels.

     

     


     

    Blik van Buiten

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Anne de Haan. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

     

    Reacties:
    • Ria Dolleman Werz schreef:

      Ben het hier helemaal mee eens
      Ik ben een zus van een medebewoner die bij Anja en Marcel en Frans woont nl. Anton
      Die was er die dag niet.
      Maar het ging ook over het personeel
      Er hangt een heel goeie sfeer en lijkt of alles op rolletjes loopt dat doet het ook! met ook de complimenten aan An Cocken waar ik ook een goed contact heb Anja en Marcel ken ik ook goed altijd als ik op bezoek ben lijkt net als mijn familie ben


    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *