• alle tegels
  • columns
  • Afscheid van een ‘moeder’

    Terwijl de bewoners van de meeste woongroepen zelf hun dagelijkse kostje moeten verzorgen, heeft Het Zand in Cuijk al jaren de luxe van een eigen kokkin: Wilma. En zij brengt niet alleen voedzame maaltijden met zich mee, maar ook een hoop gezelligheid.

     

    Een compleet weekmenu stippelt ze uit, met soep vooraf en pudding na. Zo weten de bewoners elke dag wat ze kunnen verwachten. Verse groenten zijn vaste prik bij de maaltijd. Vergeleken met sommige andere woongroepen, waar de frituurpan bij bewoners overuren draait, is dit een verademing. Vooral de rodekoolschotel valt in de smaak, vertelt ze. Haar mosterdsoep was echter niet zo’n succes.

     

    Vandaag staat er tomatensoep met courgette en shoarmaschotel op het menu. Het is niet even snel iets in elkaar flansen; Wilma neemt echt de tijd. De voorbereidingen op het avondeten zijn een ritueel waar de bewoners graag bij betrokken zijn. Boodschappen doen, alles klaarzetten, groenten snijden, tafel dekken.

     

    Terwijl wij in de tuin een kopje thee drinken, is Wilma al druk bezig in de keuken. Ze volgt de gesprekken aandachtig en komt af en toe naar buiten om een praatje te maken. Ze knijpt Frans, één van de oudste bewoners, vriendschappelijk in zijn schouders en maakt een lolletje met hem. “Het zijn wel klierkonten hoor”, knipoogt ze.

     

    Ze heeft duidelijk een warme band heeft met de mensen van Het Zand. Dat is ook niet gek, want ze werkt er al sinds 1989. Helaas komt aan alles een eind: Wilma gaat Het Zand binnenkort verlaten. Ze gaat met pensioen, tot verdriet van de bewoners en begeleiders. Dat ze hun avondmaal voortaan zelf klaar moeten maken, is het probleem niet. Ze gaan vooral haar karakter missen.

     

    Ik ben hier maar een halve dag, maar kan Wilma nu al niet meer wegdenken. Ze lijkt namelijk veel meer dan een kokkin. Een moederfiguur, een soort lieve tante: dat is haar rol hier. Wat zal ze gemist worden. En dat is wederzijds. Gelukkig woont ze in de buurt. “Ik blijf wel langskomen hoor”, roept ze. En dat kan stiekem nog wel eens vaker zijn dan iedereen denkt.

     

     


    Blik van Buiten

    Elke week geeft een schrijver of blogger zijn of haar ‘Blik van Buiten’. Zo ook columnist Anne de Haan. Ze ging langs bij verschillende locaties van Dichterbij, op zoek naar de verhalen achter Als je het mij vraagt.

    Reacties:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *